Ne yazık ki, ülkemize demokrasi hiç uğramadı. Kurulduğundan bu güne kadar hep Emevi zihniyeti iktidara hakim olmuştur. Sivas katliamı devlet destekli yobaz maşalar tarafından yapıldığı artık gizlenemiyor.Bu konuda bir çok yazar ve uzman tarafından analizler yapılmıştır. Yine birçok Alevi kurum ve kuruluşları da bu türden açıklamaları vardır. Pir Sultan Abdal Derneği Mamak Şubesi’nin yayınladığı bir bildiride; "YAKAN DA YAKTIRAN DA DEVLETTİR". denilmektedir. Peki, devlet bu ve benzeri katliamları neden yaptırıyor? İşte, esas cevaplanması gereken soru da budur. Kendi yorumumla bu soruyu cevaplamaya çalışayım.
Çünkü;
Pir Sultanlar, her dönemde emekten, ezilenlerden, özgürlüklerden ve mazlumlardan yana tavır almışlardır.
Pir Sultanlar, idam sehpasını tekmeleyerek her zaman egemen güçlerin korkulu rüyası olmuşlardır.
Pir Sultanlar, Tarihte devlete ve onun egemen güçlerine karşı hep isyan etmişlerdir.
Pir Sultanlar, canların birliğini, dirliğini ve iriliğini haykırarak devleti korkutmuştur.
Pir Sultanlar, Seyit Rıza, Mazlum Doğan, Deniz Gezmiş ve arkadaşları gibi torunlarını yaratmıştır.
Pir Sultanlar “Bir halkın türkülerini yapanlar yasalarını yapanlardan daha güçlüdürler...” bilinciyle hareket ediyorlar.
Evet, Sivas vahşetinin devlet desteğinde yapıldığını anlamak artık sır değildir. O günkü devletin egemen güçlerinden Çiller-Demirel kliğinin ve onlara bağlı devlet yetkililerinin yaptığı açıklamaları göz önüne aldığımızda, bir çok ip uçlarını bulmak mümkündür. Örneğin; Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel; “Halkla güvenlik güçlerini karşı karşıya getirmeyiniz” diyor, ilgilileri uyarıyordu. Başbakan Tansu Çiller ise, “Çok şükür, otel dışındaki halkımız bir zarar görmemiştir” diyebiliyordu. Yani Cumhurbaşkanı ile Başbakan’ın “halkımız” dediği ellerindeki taş, sopa, zincir, benzin, çakmak ve kibrit ile oteldeki canlarımızı yakan saldırganlardır. Bu güne kadar olayın arkasındaki güçler ortaya çıkarılamamış ya da çıkarılmak istenmemiştir. Tıpkı Susurluk, Şemdinli olayları gibi üstü kapatılmıştır.
Beş yıl önce Sivas katliamının değerlendirmesini yaparken, İnsan Hakları Derneği Eski Başkanı Değerli Akın Birdal’ın bir yazısından esinlenerek, şunları yazmıştım. “Örgütlenirsek eğer, savaşın değil barışın, ölümün değil yaşamın esas olduğu anlaşılır. Yaşam hakkı anlam bulur. Düşünce özgürlüğü özgürleşir, kimse söylediği sözden, yazdığı yazıdan, yaptığı notadan, konuştuğu dilden dolayı suçlanamaz. Cezaevlerinde tecrit ve ölüm oruçlarında ne kimse hunharca öldürülür, ne de ölüme terk edilir. Yani tek çözüm yolu, başta alevi-bektaşi örgütlemeleri olmak üzere emekten, özgürlükten, barıştan ve demokrasiden yana olan tüm örgüt ve kuruluşların birlikte mücadele vermeleri gerekir… Düşünün ki bir ülkenin aydınları ellerinde sazları, dillerinde türküleri ve kalemlerinden başka bir silahları olmayanlar barbarca katlediliyor. Sistemin tüm yetkili kurumları ve o günün iktidar sahipleri adeta alkış çalar gibi saatlerce hiçbir önlem almadan seyirci kalıp katliama ortak olmuşlardır. Tarihten bu güne katliamlarla, sürgünlerle, yasaklarla yok edilemeyen Alevilik, sistemin adeta korkulu bir rüyası olmuştur. Özellikle 12 Eylül cuntasıyla başlayan gericileştirme politikası kurumlaştırılarak devlet politikası haline gelmiştir. Bu politikaların boşa çıkarılması için Cumhuriyetimizin demokratikleşmesi gerekir. Bu da birlikte mücadele ederek gerçekleşebilir,” bu düşüncelerimi hala koruyorum.
Pir Sultanları yakmak, ülkemizdeki kültürü ve bilimi de yok etmek demektir.
Pir Sultanları yakmak, Türk’ün ve Kürd’ün yani tüm kültürlerin yakılması demektir.
Pir Sultanları yakmak, barışın, dostluğun ve insanlığın yok edilmesi demektir.
Pir Sultanları yakmak, var olduğu iddia edilen sözde laikliğin ve cumhuriyetin yakılması demektir.
O nedenle, Pir Sultanlar yakmakla tükenmez. Cumhuriyetimizin demokratikleşmesi için Pir Sultanların da bu gün direnmesi gerekir. Bu da birlikte mücadele ederek gerçekleşebilir. Aksi halde, katliamlar devam eder.
30.06.2008
MUSTAFA ELVEREN
E-POSTA: mustafaelveren@gmail.com
